โต๊ะทำงาน

posted on 05 Jun 2008 14:13 by countryroad in Myessay

 

 

ฉันหายไปจากโต๊ะที่ทำงานนานหลายเดือน โต๊ะที่รกและสุมรุมไปด้วยเอกสารและหนังสือ ทับซ้อน บดเบียดอยู่บนพื้นที่แคบๆ จนแทบบไม่เหลือพื้นที่ว่างใดอีก โต๊ะทำงาน.... คือพื้นที่ส่วนตัวของคนทำงาน โต๊ะของคนทำงาน บอกนิสัยของเจ้าของ ฉายลึกลงในชีวิตจิตใจ โต๊ะทำงานของฉัน พื้นบนรกเรื้อเหมือนกองขยะ ลิ้นชักทุกใบก็รกไม่แพ้กัน มันบรรจุและอัดแน่นด้วยนิสัยไร้ระเบียบ บนโต๊ะไร้ระเบียบ ในลิ้นชักก็ไร้ระเบียบ แต่ในความไร้ระเบียบนั้น มันมีความเป็นระเบียบของมันอยู่ เชื่อฉันเถอะ... เพราะมันคือโต๊ะของฉันเอง

Comment

Comment:

Tweet



โต๊ะทำงานของอาจารย์ เป็นเพียงสิ่งเดียวที่มองไปแล้วให้หวนถึงภาพในอดีต
ภาพการส่งงานอย่างรีบเร่ง
การอนุมัติอะไรสักอย่าง
ภาพแก้วกาแฟที่เหลือเพียงร่องรอยการดื่ม

หนังสือที่มีมากมาย จนไม่อาจเรียกว่าโต๊ะทำงานเพราะนั่นอาจมีอีกชื่อหนึ่งคือโต๊ะหนังสือ

หลังโต๊ะนั่น มีคำมากมายที่อาจารย์ค่อยพร่ำบ่นสั่งสอนลูกศิษย์หัวดื้อทั้งหลายให้เดินไปในทางที่ดี

ยังไงโต๊ะตัวนั้นก็ยังเป็นที่ยำเกรงอยู่เสมอ

ระลึกถึงพระคุณและ
คิดถึงอาจารย์ค่ะ

ป.ล. คิดถึงน้องหมากับน้องแมวที่บ้านอาจารย์จังเลย ฝากทักทายมันด้วยนะคะ

#4 By aom (58.9.144.124) on 2008-06-24 14:11

สวัสดีอาจารย์เช่นกันค่ะ
เห็นด้วยกับความคิดเห็นของอีฟเป็นอย่างยิ่ง
เมืองนี้ไม่ได้น่าอยู่อย่างที่ใครๆ ต้องการจะมา
แต่สิ่งหนึ่งที่หนูระลึกไว้เสมอนั่นก็คือ คำพูดที่อาจารย์เคยบอกไว้ว่า
"ถ้าไม่ออกไปทะเลลึก ก็จะไม่ได้ปลาตัวใหญ่"

ที่นี่มีแต่การแข่งขัน
ผู้คนมากมาย แต่กลับไม่รู้จักกัน
ความจริงแล้วมันเป็นเมืองที่เงียบเหงา

คิดถึงที่ที่เคยอยู่ และจากมา
รักและเคารพอาจารย์เสมอ

#3 By earn (58.8.123.137) on 2008-06-24 11:38

กราบเท้าอาจารย์ที่เคารพและระลึกถึง
...บ่ายแก่ๆ กับกลิ่นกาแฟหอมๆ ของวันฝึกงาน
หนูเพิ่งหาเวลาว่างที่แสนมีค่าเข้ามาเยี่ยมอาจารย์ด้วยความคิดถึง
...ตอนนี้หนูกำลังทำตัวให้ชินกับการเป็นหมานคร "หมา" ในเมืองใหญ่ ที่ศิวิไลซ์ ? (รึเปล่า)
หลายอย่างยังไม่คุ้นชิน โดยเฉพาะผู้คนและความเสื่อมทรามของเมืองนี้ ใครว่ากรุงเทพน่าอยู่ เห็นทีหนูคงต้องเถียงคอเป็นเอ็นเชียวค่ะ
...เพราะยังไงๆ มันก็สู้สารคามแดนฝุ่นของหนูไม่ได้ ที่นั่นหนูไม่ต้องพะวงว่าจะมีหางโผล่ออกมา กลายเป็น "หมานคร" เหมือนเดี๋ยวนี้
....ไม่มีอะไรเป็นพิเศษ เพียงแค่หนูคิดถึงอาจารย์ทุกคนและ มมส มากไปหน่อย อีกไม่นานคงชินไปเองมั้งคะ
.......
......
.......
ปล.หนูคิดว่ายังไงก้นหนูก็คงไม่มีหางงอกหรอกค่ะ เพราะหนูไม่ใช่หมา เหอ เหอ เหอๆๆๆ
ฝากความคิดถึงถึงเขี้ยวขาว ข้าวสวย ไอ้ตัวเล็กทั้งสองตัว กับตัวอื่นๆ ด้วยนะคะ บอกว่าหนูคิดถึงมันมาก

#2 By bogbog (58.9.152.136) on 2008-06-18 15:52

อาจารย์คะ อยากอ่านเรื่องของหมูกรอบที่อาจารย์เคยเขียนนะคะ เอามาลงใหม่ำด้ไหมคะ
ป.ล.รักและเคารพ
ศิษย์มีครู

#1 By na (125.25.8.176) on 2008-06-16 10:41